Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ


Η έλευση του Αντίχριστου «θα γίνει δια της ενεργείας του Σατανά, με πάσαν δύναμιν και με ψευδή σημεία και τέρατα, και με κάθε είδος απάτης του κακού μεταξύ των ανθρώπων που χάνονται, διότι δεν εδέχθησαν να αγαπήσουν την αλήθεια, ώστε να σωθούν. Δια τούτο ο Θε­ός θα στείλει εις αυτούς ενέργειαν πλάνης, ώστε να πιστεύσουν εις το ψεύδος, δια να κατακριθούν όλοι όσοι δεν επίστεψαν εις την αλήθειαν άλλ' έδειξαν ευχαρίστησιν εις το κακόν» (Β' Θεσ. β' 9-12).
Δεν γίνεται βέβαια άνθρωπος ο Σατανάς για να μιμηθεί την εναν­θρώπηση του Κυρίου, αλλά «γεννάται ένας άνθρωπος από πορνείαν και δέχεται όλην την ενέργειαν του Σατανά. Επειδή δηλαδή ο Θεός προγνωρίζει την διεστραμμένην προαίρεσιν που πρόκειται να έχει, επιτρέπει να κατοικήσει μέσα εις αυτόν ο Διάβολος» (Ιω. Δαμασκ.).
Κατά την αρχή της κυριαρχίας του θα προσποιηθεί αγιότητα, λέγει ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός· όταν όμως κυριαρχήσει, θα καταδιώξει την Εκκλησία, εκδηλώνοντας την πονηρία του. Στην Αποκάλυψη αναφέρε­ται σαν «θηρίο», που παίρνει τη δύναμη και την εξουσία από τον Δρά­κοντα, δέχεται θανάσιμη πληγή, που όμως θεραπεύεται και οι άνθρωποι σ' ολόκληρη τη γη θα προσκυνήσουν τον Δράκοντα και το θηρίο, λέ­γοντας˙ «ποιος είναι όμοιος προς το θηρίο; Ποιος μπορεί να πολεμήσει το θηρίο;» (Αποκ. ιγ' 2-4). «Όποια δηλαδή σχέση έχει ο Χριστός με τον Πατέρα, θα έχει ο Αντίχριστος με τον Σατανά˙ θα λάβει τη δύναμη του Δράκοντος˙ η θανάσιμη πληγή θεραπεύεται, για να αποτελέσει κα­κέκτυπο του Χριστού, που είναι «Αρνίον ως εσφαγμένον» (Αποκ. ε' 6). Όπως η Γραφή αναφέρει για τον Θεό «Τις όμοιος...» (Έξοδ. ιε' II), έτσι θα φωνάζουν οι πιστοί τού Αντίχριστου· «τις όμοιος τω θηρίω...!».
Σε άλλο σημείο η Αποκάλυψη μιλάει για θηρίο που είχε «δύο κέρατα σαν τού αρνίου, αλλά μιλούσε σαν δράκος. Και εκτελεί όλην την εξουσίαν του πρώτου θηρίου ενώπιόν του, και κάνει την γην και τους κατοίκους της να προσκυνήσουν το θηρίον το πρώτον, τού οποίου η θανάσιμη πληγή εθεραπεύθη. Και κάνει σημεία μεγάλα, ώστε και φωτιά ακόμη να κατεβάζη από τον ουρανόν εις την γην εμπρός εις τους ανθρώπους. Και παραπλανά τους κατοίκους της γης με τα σημεία που του επετράπη να κάνη εμπρός εις το θηρίον, και λέγει εις τους κατοί­κους της γης να κάνουν εικόνα εις το θηρίον, το οποίον είχε την πληγήν από μαχαίρι και όμως έζησε».
«Και του επετράπη να δώση πνοήν εις την εικόνα του θηρίου, ώστε να μιλήση η εικόνα του θηρίου και να ενεργήση, ώστε όσοι δεν θα προ­σκυνούσαν την εικόνα του θηρίου να σκοτωθούν. Και υποχρέωσε όλους, τους μικρούς και τους μεγάλους, πλουσίους και πτωχούς, ελευ­θέρους και δούλους, να έχουν το χάραγμα εις το δεξί τους χέρι η εις το μέτωπόν τους, ώστε να μη μπορή κανείς να αγοράση ή να πωλήση πα­ρά εκείνος που είχε το χάραγμα, δηλαδή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμόν του ονόματος αυτού» (Αποκ. ιγ' 11-17).
Όπως ο Χριστός είχε Πρόδρομο, που κήρυττε κήρυγμα μετανοίας, ώστε να δεχθούν οι άνθρωποι τον ερχόμενο Κύριο, έτσι και ο Αντί­χριστος θα έχει πρόδρομο, τον ψευδοπροφήτη. Θα εξαναγκάζει τον κό­σμο που δεν δέχθηκε την εξουσία του Κυρίου και δεν πήρε τη σφραγί­δα του Θεού, να προσκυνήσει την Διαβολική Τριάδα και την εικόνα της, δηλαδή τον Δράκοντα, το θηρίο και τον ψευδοπροφήτη (Αποκ. ιστ' 13, ιθ' 20. κ' 10). Ο Αντίχριστος και τα όργανά του δεν θα διστάσουν να χρησιμοποιήσουν κάθε μέσο για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους· ψεύδος, απάτη, βία.
Ο απόστολος Παύλος χαρακτηρίζει τον Αντίχριστο «άνθρωπο της αμαρτίας»· είναι «ο Υιός της απωλείας, ο οποίος επαναστατεί και σηκώ­νει το κεφάλι εναντίον κάθε όντος που λέγεται Θεός η λατρεύεται, ώστε να καθήση σαν Θεός εις τον ναόν του Θεού με την αξίωσιν ότι είναι αυτός Θεός» (Β' Θεσ. β' 1-4).
Ο Εφραίμ ο Σύρος αναφέρει για το πρόσωπο του Αντίχριστου, ότι «γεννάται μεν ακριβώς εκ κόρης μιαράς, αλλά δεν σαρκούται τοιουτο­τρόπως. Θα είναι ταπεινός, ήσυχος, θα μισή την αδικίαν, θα αποστρέ­φεται τα είδωλα, θα προτιμά την ευσέβειαν, αγαθός, φιλόπτωχος, ευειδής καθ' υπερβολήν, ευκατάστατος, ιλαρός εις όλους, θα τιμά πολύ το γένος των Ιουδαίων, διότι αυτοί προσμένουσι την έλευσιν εκείνου. Με­ταξύ δε πάντων τούτων θα εκτελή σημεία και τέρατα, φόβητρα με πολ­λήν εξουσίαν, θα προσπαθή δολίως να αρέση εις όλους, δια να αγαπηθή ταχέως από πολλούς, δεν θα λάβη δώρα, δεν θα λαλήση μεθ' ημών, θα φαίνηται κατηφής, θα εξαπατά τον κόσμον υπό το πρόσχημα της ευταξίας, έως ου βασιλεύση».
«Έπειτα υψούται η καρδία του και θα εμέση ο Δράκων την πικρότητά του. Ταράσσων δε την οικουμένην κινεί τα πέρατα και μιαίνει τας ψυχάς. Όχι πλέον ως ευλαβής, αλλά πολύ αυστηρός εις όλα˙ απότομος, οργίλος, θυμώδης, ακατάστατος, φοβερός, αηδής, μισητός, βδελυκτός, ανήμερος, αλάστωρ, αναιδής και προσπαθών να εμβάλη εις τον βόθρον της ασεβείας όλον το ανθρώπινον γένος».
Ο προφήτης Δανιήλ μιλάει για «μικρόν κέρας», που κάνει πόλεμο εναντίον των αγίων και προς στιγμή τους νικά και λαλεί βλάσφημα ενα­ντίον του Θεού· θα αλλάξει νόμους και ήθη, θα ανατρέψει δηλαδή τους θείους και τους ανθρώπινους νόμους· θα είναι «βασιλέας» αδιάντροπος και ραδιούργος και «θα ευοδούται και θα επιτυγχάνει και θα καταστρέ­φει ισχυρούς και τον λαόν τον άγιον... θα μεγαλυνθεί ο δόλος εις τα χέρια του και με δόλο θα καταστρέφει πολλούς και θα σταθεί εις τα ερείπια πολλών και θα τους συντρίψει σαν αυγά» (Δαν. ζ' 8.21.25. η' 23-25).
Η Αποκάλυψη λέγει πως του δόθηκε «στόμα που λαλούσε υπερή­φανα και βλάσφημα πράγματα και του δόθηκε εξουσία να κάνει πόλεμο σαράντα δύο μήνες. Και άνοιξε το στόμα του δια βλασφημίαν κατά του Θεού, να βλασφημήσει το όνομά του και την σκηνή του και εκείνους που κατοικούν εις τον ουρανόν. Του επετράπη επίσης να κάνει πόλεμο εναντίον των αγίων και να τους νικήσει και του δόθηκε εξουσία πάνω σε κάθε φυλή και λαόν, γλώσσα και έθνος. Και θα τον προσκυνήσουν όλοι οι κάτοικοι της γης, των οποίων το όνομα δεν έχει γραφεί από τον καιρό της δημιουργίας τού κόσμου εις το βιβλίο της ζωής τού Αρνίου που έχει σφαγεί. Οποίος έχει αυτιά ας ακούσει» (Αποκ. ιγ' 5-9).
Πάνω από το «θηρίο» με τα βλάσφημα ονόματα, κάθεται η «πόρνη» (Αποκ. ιζ' 3). Είναι η «Βαβυλώνα», το σύμβολο κάθε αντίχριστου Αρχής (Αποκ. ιζ' 16-18). Θα έχει, λέγει, «ποτήριον χρυσούν εν τη χειρί αυτής γέμον βδελυγμάτων και τα ακάθαρτα της πονηρίας αυτής, και επί το μέτωπον αυτής όνομα γεγραμμένον μυστήριον, Βαβυλών η με­γάλη, η μήτηρ των πορνών και των βδελυγμάτων της γης». Και είδα, συ­νεχίζει ο Ιωάννης, τη γυναίκα, «μεθύουσαν εκ του αίματος των αγίων και εκ του αίματος των μαρτύρων Ιησού. Και εθαύμασα ιδών αυτήν θαύμα μέγα» (Αποκ. ιζ' 4-6).
Όλες οι εικόνες είναι συμβολικές και επιδέχονται διάφορες ερμηνείες. «Οποίος έχει αυτιά ας ακούσει», υπογραμμίζει η Αποκάλυψη αναφερόμενη στο πρόσωπο του Αντίχριστου (Αποκ. γ' 9). Για την «προσωπικότητα» της Βαβυλώνος σημειώνει: «το όνομα της είναι μύστηριον, Βαβυλών η μεγάλη».
Δεν πρέπει λοιπόν να αγγίζουμε τα θέματα αυτά με σαρκικές αισθή­σεις. Πρέπει με ταπείνωση να ανοίγουμε τα πνευματικά μας αυτιά, για να ακούμε αυτό που το Πνεύμα το Άγιο λέγει (Αποκ. β' 7. 11.17.29. γ' 6.13.22). «Ωδε η σοφία εστίν ο έχων νουν ψηφισάτω τον αριθμόν του θηρίου- ο αριθμός γαρ ανθρώπου εστί· και ο αριθμός αυτού χξστ'« (Αποκ. ιγ' 18). Δεν υπάρχει, λοιπόν, καμία αμφιβολία πως ο αριθμός του Αντίχριστου, που προσδιορίζει την προσωπικότητα του δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί από άνθρωπο με φυσικό «νου»· μόνο εν «Σο­φία», δηλαδή με τον «νουν Χριστού» (Α' Κορ. β' 6) προσδιορίζεται. Σε κάθε περίπτωση όμως η προβολή του αριθμού 666 στις ημέρες μας απο­τελεί χωρίς αμφιβολία αντίχριστο πρόκληση του θρησκευτικού συναι­σθήματος, και επέμβαση στη θρησκευτική συνείδηση ελευθέρων πο­λιτών, ανεπίτρεπτη για ελεύθερη και δημοκρατική χώρα.
Μήπως υπάρχουν άλλες πληροφορίες για το πρόσωπο τού Αντίχρι­στου;
Με βάση την προφητεία της Γενέσεως μθ' 16-18 και του Δευτερ. λγ' 22, μερικοί συμπεραίνουν πως ο Αντίχριστος θα είναι απόγονος της φυλής του Δαν, που σαν λέων θα ορμήσει από τη «Βασάν» και σαν φί­δι θα παραμονεύει στο δρόμο να δαγκώσει την πτέρνα του άλογου, για να ρίξει τον αναβάτη. Είναι ενδιαφέρον να σημειώσουμε ακόμη πως από τη φυλή του Δαν δεν θα υπάρξουν «κεχρισμένοι», δηλαδή απόγονοι που θα έχουν την σφραγίδα του Θεού (Αποκ. ζ' 4-8).
Σχολιάζοντας το ότι ο Αντίχριστος θα καθήσει «εις τον ναόν του θεού», ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός λέγει πως πρόκειται για τον Ιουδαϊ­κό ναό και πως ο Αντίχριστος θα έλθει στους Ιουδαίους, όχι εξ ονό­ματος του Χριστού- δι αυτό και λέγεται Αντίχριστος.
Όταν το ευαγγέλιο κηρυχθεί σε όλα τα έθνη (Ματθ. κδ' 14), τότε ο Θεός θα στραφεί προς τους Ιουδαίους και θα τους δοκιμάσει, σύμφω­να με την προφητεία: «Εγώ ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου και ου λαμβάνετε με˙ έρχεται άλλος εν τω ονόματι τω ιδίω, κακείνον λήψεσθε» (Ιω. ε' 43). «Διότι δεν εδέχθησαν να αγαπήσουν την αλήθειαν ώστε να σωθούν. Δια τούτο ο Θεός θα στείλη εις αυτούς μίαν ενέργει­αν πλάνης, ώστε να πιστεύσουν εις το ψεύδος, δια να κατακριθούν όλοι όσοι δεν επίστευσαν εις την αλήθειαν άλλ' έδειξαν ευχαρίστησιν εις το κακόν» (Β' θεσσ β' 10-12).
Η «μεγάλη θλίψη»
Ο προφήτης Δανιήλ λέγει πως «επί το Ιερόν» θα στέκεται το «βδέλυγμα των ερημώσεων» (Δαν. θ' 27, βι' 11). Όταν αυτό γίνει φανερό, θα κηρυχθεί φοβερός διωγμός- θα είναι η θλίψη η μεγάλη, που τέτοια δεν έγινε, ούτε θα γίνει ποτέ άλλοτε (Δαν. ιβ' 1 Ματθ. κδ' 15-21). Αυτή η επίθεση των δυνάμεων του Αντίχριστου που θα κορυφωθεί πριν από τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού εκφράζεται με το όνομα του Γωγ του Μαγώγ, που ήταν άγριος βασιλιάς αγρίου έθνους και αποτελεί σύμβο­λο βαρβαρότητος (Αποκ. κ' 7-9. Ματθ. κδ' 9, Λουκ. κα' 12-17).
Ο διωγμός δεν θα στρέφεται μόνον εναντίον των Ιουδαίων, που δεν θα προσκυνήσουν τον Αντίχριστο, αλλά και εναντίον της Εκκλη­σίας και εναντίον των πιστών, για να αποδειχθεί η «υπομονή των αγίων» (Αποκ. ιδ' 12-13). Όμως καμμία αντίχριστη δύναμη δεν θα μπορέσει να καταλύσει την Εκκλησία (Ματθ. ιστ' 18), γιατί ο Χριστός είναι μαζί με τους πιστούς (Ματθ. κη' 20) και δεν τους εγκατέλειψε ορφανούς (Ιω. ιδ' 18).
Η Εκκλησία θα βρει προστασία σε ασφαλές μέρος, που θα οδηγη­θεί με τις δύο πτέρυγες του «αετού» (Αποκ. ιβ' 13), δηλαδή με την πί­στη στον Χριστό, που απλώνει τα χέρια του σαν πτέρυγες πάνω στο σταυρό, σκεπάζοντας τους πιστούς σαν «όρνις τους νεοσσούς» (Ματθ. κγ' 37. Μαλαχ. δ' 2), σχολιάζει ο Ιππόλυτος (Περί Χριστού και «Αντί­χριστου, ΒΕΠ 6, 219).
«Αγαπά Κύριος τας πύλας Σιών υπέρ πάντα τα σκηνώματα Ιακώβ», λέγει ο Δαυίδ (Ψαλμ. πστ'/πζ' 2) αναφερόμενος στην αγάπη του Χρι­στού προς την Εκκλησία (Εφεσ. ε' 25), την «παρεμβολήν των αγίων και την πόλιν την ηγαπημένην» (Αποκ. κ' 9). Ο Θεός έχει μετρήσει ακόμη και τις τρίχες της κεφαλής των πιστών (Ματθ. Γ 3, Λουκ. ιβ' 7), γι αυτό και ο Κύριος, μιλώντας για τους φρικτούς διωγμούς πριν από τη Δευτέρα Παρουσία Του λέγει: θα θανατώσουν μερικούς από σάς και θα σάς μισούν όλοι εξ αιτίας του ονόματος μου, αλλά «δεν θα χαθή ούτε μία τρίχα από το κεφάλι σας- με την υπομονήν θα κερδίσετε την ζωήν σας» (Λουκ. κα' 17-19).
Ο Αντίχριστος θα καταπατεί την εξωτερική αυλή του «ναού», ενώ «το θυσιαστήριο» και «εκείνοι που προσκυνούν εκεί» είναι μετρημένοι με εντολή του Θεού (Αποκ. ια' 1-2). «Και είδον άλλον άγγελον ισχυρόν καταβαίνοντα εκ του ουρανού, περιβεβλημένον νεφέλην, και η Τρις (το ουράνιο τόξο) επί της κεφαλής αυτού και το πρόσωπον αυτού ως ο ήλιος, και οι πόδες αυτού ως στύλοι πυρός, και έχων εν τη χειρί αυτού βιβλίον ανεωγμένον, και έθηκε τον πόδα αυτού τον δεξιόν επί της θα­λάσσης, τον δε ευώνυμον επί της γης...». (Αποκ. Γ 1-3).
Οι πιστοί, λοιπόν, είναι μετρημένοι από τον Θεό και αποτελούν ιδιο­κτησία του˙ στη «γη» τους πατάει το πόδι του ισχυρού αγγέλου του Θεού. Είναι οι «εσφραγισμένοι» (Αποκ. ζ' 1-3) και βρίσκονται επάνω στο «όρος Σιών» μαζί με το «Αρνίον»· στα μέτωπά τους δεν έχουν το χάραγμα του θηρίου, αλλά «το όνομα του Αρνίου και το όνομα του Πα­τρός Αυτού» (Αποκ. ιδ' 1-2). Οι δυνάμεις του Αντίχριστου μπορούν να βλάψουν μόνο τους ανθρώπους «οίτινες ουκ έχουσι την σφραγίδα του Θεού έπί των μετώπων αυτών» (Αποκ. θ' 4).
Το γένος των χριστιανών λοιπόν («η γενεά αύτη») δεν θα διακοπεί από κανένα διωγμό, ούτε από τους λιμούς, ούτε από τους σεισμούς, ούτε από τους ψευδοχρίστους, ψευδοπροφήτες, από τις αιρέσεις που θα διαδίδονται στην «εξωτερική πύλη του ναού», ούτε από κανένα από εκείνα τα «σημεία», που περιγράφονται στο άγιο ευαγγέλιο (Ματθ. κδ' 34, πρβλ. κγ'/κδ' 6).
Η δράση του Αντίχριστου θα είναι χρονικά περιορισμένη. «Και δυ­ναμώσει διαθήκην πολλοίς, εβδομάς μία˙ και εν τω ημίσει της εβδομά­δος αρθήσεταί μου θυσία και σπονδή, και επί το ιερόν βδέλυγμα των ερημώσεων, και έως της συντέλειας καιρού συντέλεια δοθήσεται επί την ερήμωσιν», λέγει ο προφήτης (Δαν. θ' 27).
Ο χρόνος του Αντίχριστου περιορίζεται λοιπόν σε «μία εβδομάδα» και από αυτή το μισό διάστημα θα κηρυχθεί ο διωγμός. «Έως καιρού και καιρόν και ήμισυ καιρού», αναφέρεται σε άλλο σημείο (Δαν. ιβ' 7. Αποκ. ιβ' 12) η «σαράντα δύο μήνες» (Αποκ. ια' 2). Η σύντμηση του χρόνου του Αντίχριστου θα γίνει για χάρη των εκλεκτών, λέγει ο Κύ­ριος (Ματθ. κδ' 22).
Σ' αυτό το χρόνο θα παρουσιασθούν οι «δύο μάρτυρες» τού Κυρίου, που θα προφητεύσουν «ημέρας χιλίας διακοσίας εξήκοντα» ντυμένοι με σάκκους· θα κηρύττουν με μεγάλη εξουσία και κανένας δεν θα μπορέ­σει να τους βλάψει (Αποκ. ια' 3-6).
Όμως όταν τελειώσουν τη μαρτυρία τους, ο Αντίχριστος, που θα στήσει στο μεταξύ το «βδέλυγμα της ερημώσεως» στο ναό, θα τους θα­νατώσει και τα πτώματα τους άταφα επί «τρεις και μισή ημέρες» για χλευ­ασμό από μέρους των πιστών τού Αντίχριστου. Όμως μετά το διάστη­μα αυτό θα παρέλθει ο καιρός, και «συντέλεια δοθήσεται επί την ερή­μωσιν» (Δαν. θ' 27). Τότε οι δύο «μάρτυρες» θα αναστηθούν (Αποκ. ια' 7-14).
Το κήρυγμα των δύο προφητών θα είναι η μετάνοια· γι' αυτό και είναι ντυμένοι με σάκκους. Χαρακτηρίζονται σαν «ελαίαι», γιατί θα οδηγήσουν πολλούς σε σωτηρία˙ «λυχνίαι», γιατί θα φωτίζουν τους ανθρώπους. Οι Πατέρες της Εκκλησίας λέγουν πώς οι δύο προφήτες θα είναι ο Ενώχ και ο Ηλίας ο Θεσβίτης. Η Γραφή μας πληροφορεί πως ο Ενώχ ευαρέστησε τον Θεό και ο Κύριος τον «μετέθεσε» (Γεν. ε' 24) και πως ο Ηλίας «ανελήφθη εις τον ουρανόν» (Δ/Β Βασιλ. β' 11). Αυτοί λοιπόν οι δύο προφήτες θα επανέλθουν για να κηρύξουν στον Ισραήλ πριν από την επάνοδο του Χριστού και να αποθάνουν κι αυτοί φυσικό θάνατο (ψαλμ. πη' 49/ πθ' 48) πριν από την ανάσταση, με την παρου­σία του Κυρίου.
Η άποψη αυτή στηρίζεται και στο Μαλαχ. δ' 4, που λέγει πως θα αποσταλεί ο Ηλίας ο Θεσβίτης «πριν η ελθείν την ημέραν του Κυρίου την μεγάλην και επιφανή, ος αποκαταστήσει καρδίαν πατρός προς Υιόν...» (δηλαδή τη συναγωγή των Εβραίων στον Κύριο Ιησού και στο κήρυγμα των αποστόλων). Μετά το «πλήρωμα των καιρών των εθνών» (Λουκ. κα' 24), όπως μας πληροφορεί ο απόστολος Παύλος, θα ακο­λουθήσει η επιστροφή της χάρης στο Ισραήλ. Ο Ισραήλ δεν «εσκόνταυσε» για να πέσει τελειωτικά. Με το αμάρτημά του ήλθε η σωτηρία στα έθνη, γιατί προς τα έθνη εστράφη πλέον το κήρυγμα (Πράξ. ιγ' 46. ιη' 6. κβ' 18-21) και ο Ισραήλ παρακινήθηκε σε ζηλοτυπία. «Ει δε το παράπτωμα αυτών πλούτος κόσμου και το ήττημα αυτών πλούτος εθνών, πόσω μάλλον το πλήρωμα αυτών;» (Ρωμ. ια' 11-12).

Από το βιβλίο: ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ


Διαβάστε περισσότερα... »

Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

Ο Σατανάς επιτέθηκε σε ιερέα εντός του ναού

Μια συγκλονιστική περιπέτεια έζησε ένας ιερέας, ο οποίος, όπως υποστηρίζει, δέχτηκε επίθεση από τον σατανά, ο οποίος τον τραυμάτισε. Ο προϊστάμενος του ναού του Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Ηράκλειο, πατήρ Χρήστος Δημητρόπουλος, καθισμένος σε ένα από τα στασίδια της εκκλησίας, φέρνει στο νου και εξομολογείται στην «Espresso» την πραγματικά συγκλονιστική περιπέτεια που βίωσε πριν από μερικές μέρες, όταν, όπως ο ίδιος υποστηρίζει, δέχτηκε επίθεση από τον σατανά. 


«Ο σατανάς ενοχλεί τους ανθρώπους του Θεού και προσπαθεί με κάθε τρόπο να τους κάνει να δειλιάσουν, ώστε να χάσουν το θάρρος και την πίστη τους. Αυτό επιχείρησε να κάνει και σε μένα, αλλά δεν τα κατάφερε, γιατί αυτή τη φορά δεν είχε να αντιμετωπίσει έναν κοινό θνητό. Τη μέρα που προσπάθησε να με χτυπήσει και να μου πληγώσει το σώμα αλλά κυρίως την ψυχή, μέσα στην εκκλησία μας είχαν έρθει τα ιερά λείψανα τριάντα επτά Αγίων! Βρέθηκε λοιπόν αντιμέτωπος με τριάντα επτά παλικάρια που έδειξαν ενεργά την παρουσία τους και τον ανάγκασαν να φύγει ηττημένος. Πρόκειται για θαύμα». 

Με τα λόγια αυτά και με βουρκωμένα τα μάτια μάς εξιστορεί ο 37χρονος κληρικός πως ο σατανάς εμφανίστηκε μπροστά του με τη μορφή σκιάς, λίγα μόλις μέτρα από την Αγία Τράπεζα, πάνω στην οποία βρίσκονταν τα ιερά λείψανα των Αγίων που τον προστάτεψαν από το κακό. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του έγγαμου κληρικού και πατέρα δύο παιδιών, ο δαίμονας του επιτέθηκε το πρωινό της 10ης Δεκεμβρίου, τη στιγμή που είχε βγει από το ιερό προκειμένου να ανάψει τα καντήλια και μάλιστα ενώ βρισκόταν κάτω από αυτό του Αγίου Γεωργίου. 

Συνεχίζοντας ο πατήρ Χρήστος μάς λέει: «Νωρίς το πρωί της Πέμπτης είχα φέρει στο ναό του Αγίου Γεωργίου τα ιερά λείψανα τριάντα επτά Αγίων της Ορθοδοξίας. Τα είχα αφήσει πάνω στην Αγία Τράπεζα και κάποια στιγμή βγήκα από το ιερό για να ανάψω τα καντήλια. Την ώρα που πήγα να ανάψω αυτό του Αγίου Γεωργίου και ενώ κρατούσα στα χέρια μου την κρυστάλλινη κούπα του καντηλιού, είδα διαγώνια μπροστά μου μια τεράστια μαύρη σκιά που στεκόταν όρθια. Η σκιά ήταν χωρίς πρόσωπο και χωρίς χαρακτηριστικά, ενώ βρισκόταν σε απόσταση περίπου ενός μέτρου από εμένα. 

»Ξαφνιάστηκα και πριν προλάβω να αντιδράσω είδα ένα πολύ μεγάλο και φαρδύ χέρι, που δεν έμοιαζε με ανθρώπινο, να σηκώνεται ψηλά και να κάνει απειλητική κίνηση για να με χτυπήσει. Εκείνη την ώρα άκουσα ένα δυνατό κρότο, ενώ ταυτόχρονα έσπασαν και οι έξι αλυσίδες που βαστάνε το σιδερένιο καντήλι, το οποίο έπεσε κατευθείαν πάνω μου. Συγκεκριμένα έπεσε ακριβώς στο σημείο όπου κρατούσα την κρυστάλλινη κούπα, η οποία έσπασε μέσα στη χούφτα μου και με έκοψε βαθιά. Αμέσως μετά η τεράστια αυτή σκιά εξαφανίστηκε! 

»Πήγα στο νοσοκομείο όπου έκανα πέντε ράμματα στο χέρι, ενώ συνειδητοποίησα τι πραγματικά είχε συμβεί, αφού αυτό που είχε εμφανιστεί μπροστά μου δεν ήταν ούτε άνθρωπος ούτε κάτι γήινο! Πιστεύω πως ήταν ο ίδιος ο σατανάς, ο οποίος ως δαίμονας είχε μπει στην εκκλησία, αλλά έφευγε οργισμένος λόγω της παρουσίας των ιερών λειψάνων». 

Οταν ζητήσαμε από τον πατέρα Χρήστο να μας εξηγήσει πώς γίνεται να εισβάλει ένας δαίμονας μέσα σε μια εκκλησία και μάλιστα να επιτίθεται σε έναν ιερωμένο, εκείνος μας απάντησε ότι αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. «Ο σατανάς προσπαθεί να μας πειράξει ακόμη κι όταν βρισκόμαστε μέσα στην εκκλησία. Μάλιστα υπάρχουν πολλές μαρτυρίες ιερωμένων αλλά και γερόντων του Αγίου Ορους που δέχτηκαν επιθέσεις με χτυπήματα από δαίμονες τη στιγμή που προσεύχονταν ή την ώρα της Θείας Λειτουργίας. Ακόμη και τον Αγιο Αντώνιο ενόχλησε ο σατανάς και μάλιστα την ώρα που ήταν γονατιστός και προσευχόταν! 

»Φέρουμε Τριαδικό Βάπτισμα και έχουμε τον Θεό μέσα μας, αλλά ο σατανάς κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να μας βάλει σε πειρασμό. Πολλές φορές εισβάλλει μέσα στην εκκλησία και προσπαθεί να μας κολάσει. Οπως όμως λέει και ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, δεν πρέπει να του ανοίγουμε την πόρτα. Από τη στιγμή που μέσα στο ναό μας υπάρχουν τα λείψανα των Αγίων, το έργο του δεν θα είναι καθόλου εύκολο».

Η λειψανοθήκη γέμισε μύρο!
Σύμφωνα με τον πατέρα Χρήστο, μόλις δύο μέρες μετά την επίθεση που δέχτηκε από τον σατανά παρατήρησε πως μέσα στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου είχε συντελεστεί ακόμη ένα θαύμα, καθώς η λειψανοθήκη είχε γεμίσει με μύρο και ευωδίαζε! 

Ο ίδιος μάς λέει: «Πάνω από κάθε λείψανο υπάρχει ένα μικρό χαρτάκι που γράφει με μαρκαδόρο το όνομα του κάθε Αγίου. Οταν το μεσημέρι του Σαββάτου ανοίξαμε τη λειψανοθήκη, μείναμε έκπληκτοι, καθώς διαπιστώσαμε πως όλα τα χαρτάκια ήταν βρεγμένα και τα ονόματα είχαν σβηστεί! Ακόμη και σήμερα εξακολουθούν να είναι σβησμένα και αυτό μπορεί να το διαπιστώσει ο κάθε πιστός. Δεν ξέρουμε από τι βράχηκαν τα χαρτάκια. Αυτό μόνο οι Αγιοι το γνωρίζουν! Πιστεύουμε όμως πως πρόκειται για μύρο, αφού έχει ευωδιάσει όλη η εκκλησία! Είναι ένα θαύμα που κατά καιρούς συμβαίνει σε πολλές εικόνες αλλά και σε λείψανα Αγίων. Είναι όμως και μια πραγματική ευλογία για το ναό του Αγίου Γεωργίου αλλά και για όλη την Ιερά Μητρόπολη της Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας, καθώς αποδεικνύεται ότι ο μητροπολίτης Κωνσταντίνος, που είναι επικεφαλής της, είναι άξιος χάριτος». 

Από την πρώτη στιγμή που έγιναν γνωστά τα δύο θαύματα στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου πλήθος κόσμου συρρέει στο ναό προκειμένου να δει από κοντά το «χτυπημένο» καντήλι αλλά και τα λείψανα των τριάντα επτά Αγίων που ευωδιάζουν. Μέσα στη λειψανοθήκη υπάρχουν τα ιερά λείψανα του Αγίου Σάββα, του Οσίου Ναούμ του Χοζεβίτη, του Αγίου Γρηγορίου Νύσσης, του Αγίου Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, του Αγίου Γεωργίου εξ Ιωαννίνων του «φουστανελά» και των Αγίων τριάντα δύο πατέρων που σφαγιάστηκαν στην ιερά μονή του Αγίου Γερασίμου του Ιορδανίτη (στον Ιορδάνη ποταμό). Επίσης μέσα σε αυτήν υπάρχει κομμάτι της κέρινης σφραγίδας του Πανάγιου Τάφου (με αυτή σφραγίζουν τον Πανάγιο Τάφο, όταν μπαίνει μέσα ο Πατριάρχης για να πάρει το Αγιο Φως), ένα κομμάτι από την ευλογημένη συκομορέα του Ζακχαίου, αλλά και ένα ακόμα τεμάχιο από το θεομητορικό μνήμα της Παναγίας. 

Καταλήγοντας ο πατήρ Χρήστος μας λέει: «Η λειψανοθήκη θα παραμείνει για πάντα στην ενορία του Αγίου Γεωργίου. Καλούμε όλο τον κόσμο να έρθει στον Αγιο Γεώργιο, στο Παλαιό Ηράκλειο, να προσκυνήσει τα ιερά λείψανα και να νιώσει την παρουσία των Αγίων. Οι Αγιοι είναι εδώ».

Το γραφικό εκκλησάκι του 17ου αιώνα
Η πανέμορφη εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Ηράκλειο χρονολογείται από το 17ο αιώνα και είναι αγιογραφημένη από τον Κόντογλου που θεωρείται ένας από τους μεγάλους διδασκάλους της αγιογραφικής τέχνης, με κύριο χαρακτηριστικό των έργων του το αυστηρό βυζαντινό ύφος. Η εκκλησία είναι χτισμένη πάνω από αρχαίο ναό της Αφροδίτης, ενώ στον προαύλιο χώρο της σώζεται αρχαία κολόνα με κιονόκρανο εκείνης της εποχής. Γι' αυτό άλλωστε ο ναός ανήκει στη Βυζαντινή Εφορεία Αρχαιοτήτων. Επί Οθωνος ο Αγιος Γεώργιος ήταν νεκροταφειακός ναός και ο χώρος πέριξ της εκκλησίας χρησιμοποιούνταν ως νεκροταφείο Ορθοδόξων αλλά και Καθολικών. Σήμερα μέσα σε αυτόν, εκτός από τα τριάντα επτά ιερά λείψανα Αγίων εκτίθενται το «Αγιο Μανδήλιον» (εξαιρετική εικόνα του Χριστού που χρονολογείται από το 1600) αλλά και ένας εκπληκτικός επιτάφιος ρωσικής τέχνης του 14ου αιώνα, που είναι ανεκτίμητης αξίας.
http://strangehellas.blogspot.com


Διαβάστε περισσότερα... »