ΥΠΑΡΧΕΙ...ΚΑΙ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ

  Έτσι αναφέρει η Παναγία, σε κάποιο σημείο του παρακάτω βίντεο, διπλά στον μέρος που στεκόταν ο Χριστός και παρακαλούσε για τον Απόστολο, τον εργάτη που πριν από λίγο είχε πέσει από 10 μέτρα ύψος στο αμπάρι ενός πλοίου. Και ενώ ήταν σκοτωμένος, έβλεπε, ένιωθε, άκουγε… στεκόταν όρθιος δίπλα από το ζεστό νεκρό του σώμα που ήταν μες τα αίματα... έχοντας όλες τις αισθήσεις του σε λειτουργία! Έπειτα, πήγε εκεί που πάνε οι δικοί μας άνθρωποι όταν φεύγουν και περιγράφει όσα είδε και άκουσε, δηλαδή όσα μπορεί να περιγράψει από τους δυο κόσμους,γιατί είναι κάποια πράγματα που δεν μπορούν να περιγράφουν με λόγια. Είναι μια μοναδική μαρτυρία που μου την έστειλε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο και είναι από αυτές τις εμπειρίες/ομολογίες απλών ανθρώπων που πραγματικά αλλάζει ζωές και αντιλήψεις. Όλοι επιθυμούμε ένα καλύτερο μέλλον για την Ελλάδα...την επιστροφή στην κανονικότητα που μας λένε..... θέλουμε να έρθουν επενδύσεις, να έχουμε αυξήσεις μισθών και συντάξεων, μειώσεις φό...

Σε μια συγκλονιστική μαρτυρία σε εκπομπή του ABC Channel ο καθηγητής Νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Εμπεν Αλεξάντερ περιέγραψε όλα όσα είδε κατά τη διάρκεια των επτά ημερών που ήταν σε κώμα, ενώ υποστηρίζει ότι υπάρχει ζωή μετά το θάνατο. Στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, στα «κεντρικά» της Βοστόνης, με τους πιο έγκυρους του κόσμου νευροχειρούργους και νευροψυχίατρους για ομάδα θεραπόντων, οι νοσοκόμες εξέταζαν το σώμα του νευροχειρούργου Αlexander που είχε υποστεί βαριά βακτηριακή μηνιγγίτιδα, επανειλημμένως, ανοίγοντας τα βλέφαρα και φωτίζοντας τα μάτια του Alexander με τoν πιο εκτυφλωτικό φακό. "Βut nobody was there', ανέφεραν διαρκώς κάθε μέρα επί μία εβδομάδα στο επίσημο ιστορικό. Και ο ίδιος όμως ο κορυφαίος καθηγητής, από την ώρα που ξύπνησε, όπως και στην συνέντευξή του στο ABC, δηλώνει ότι «Δεν ήταν εκεί». Το Ταξίδι που πήγε στον Παράδεισο, επιμένει ότι ήταν Αληθινό. Ο καθηγητής Νευροχειρουργικής του Χάρβαρντ, που ήδη εξέδωσε το βιβλίο του «Απόδειξη ...

  Ήμουν άθεη και έβριζα πολύ και φοβερά τον Θεό. Ζούσα μέσα στην ντροπή και την πορνεία και ήμουν νεκρή στην γη. Όμως ο ελεήμων Θεός δεν άφησε να χαθώ, αλλά με οδήγησε στην μετάνοια.Στα 1962 αρρώστησα από καρκίνο και ήμουν άρρωστη τρία χρόνια. Δεν έμεινα ξαπλωμένη, παρά εργαζόμουνα κι έκανα θεραπεία σε γιατρούς ελπίζοντας να βρω γιατρειά. Τους τελευταίους έξι μήνες είχα τελείως αδυνατήσει, τόσο που ούτε νερό δεν μπορούσα να πιω. Μόλις το έπινα, αμέσως το έκανα εμετό. Τότε με πήγαν στο νοσοκομείο και επειδή ήμουν πολύ ενεργητική, κάλεσαν έναν καθηγητή από τη Μόσχα και αποφάσισαν να με χειρουργήσουν. Μόλις μου άνοιξαν την κοιλιά αμέσως πέθανα. Η ψυχή μου βγήκε από το σώμα και στέκονταν ανάμεσα σε δυο γιατρούς και εγώ με μεγάλο φόβο και τρόμο εκοίταζα την αρρώστια μου. Ολόκληρο το στομάχι μου και τα έντερά μου ήταν προσβεβλημένα από καρκίνο. Στεκόμουν και εσκεπτόμουν, γιατί είμαστε δύο ; Δεν είχα ιδέα ότι υπάρχει ψυχή. Οι κομμουνιστές, μας φούσκωναν τα μυαλά και μας ...

Η 9χρονη Μαρία Αντωνίου είχε μια μεταθανάτια εμπειρία μετά από... τρακάρισμα πέρσι στην εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας . Όταν μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο απεβίωσε. Οι γιατροί δήλωσαν ότι ήταν νεκρή για 11 λεπτά μέχρι που η καρδιά της άρχισε να χτυπάει ξανά. Όταν συνήλθε μετά από μέρες ζωγράφισε αυτά που είδε ... στο “ταξίδι” της. Παρακάτω έχουμε τις δηλώσεις της όπως της έδωσε στον δημοσιογράφο Νίκο Καζάκο. - Ήμουν στο νοσοκομείο και πονούσα. Τότε έκλεισα τα ματάκια μου και ένας κύριος ήρθε και με πήρε και πετάγαμε. Ήταν ξανθός και είχε γαλανά μάτια. Τον ρώτησα ποιος είναι και είπε ότι είναι άγγελος και θα μου δείξει πως είναι ο παράδεισος και η κόλαση. Εγώ δεν πονούσα πλέον αλλά ήμουν στεναχωρημένη γιατί δεν θα έβλεπα την μανούλα και τον μπαμπά μου ξανά. - Τον ρώτησα αν ήταν ο Χριστούλης και μου είπε ότι όχι, είναι ένας άγγελος αλλά θα δω και τον Χριστούλη. Έτσι αρχίσαμε να πετάμε προς τα κάτω… μέχρι που φτάσαμε στην κόλαση… Εκεί είδα πολλά άσχημα πράγματα που παθαίνουν οι κακοί ά...

 Πόσοι άνθρωποι σε δύσκολες στιγμές δεν το λένε! Οι περισσότεροι όμως δε γνωρίζουν ότι είναι αμαρτία κι ότι αποτελεί έλλειψη υπομονής κι ελπίδας στη βοήθεια του Θεού. Το ακόλουθο όμως περιστατικό , το βεβαιώνει ξεκάθαρα. Το διηγήθηκε με πολλή ταπείνωση και συναίσθηση ένας σεβαστός ιερέας, ο οποίος έχει πνευματικά παιδιά και στην επαρχία και στην Αθήνα. Είπε:..... «Εγώ, αφ’ ότου έγινα ιερέας , με κυνήγησε η συκοφαντία (το σύγχρονο μαρτύριο) . Πότε με τον έναν τρόπο , πότε με τον άλλον, με πίκραιναν και με καταρράκωναν πολλοί, με ψευδείς κατηγορίες. Αυτό γινόταν επανειλημμένα. Τόσο πόνεσα και τόσο κουράστηκα , που λύγισα κι αρκετές φορές είπα: “Θεέ μου, πάρε με!”. Και τελικά , με πήρε!…”. “Όσοι τον άκουγαν έμειναν κατάπληκτοι να τον κοιτούν , σκεπτόμενοι πόση ενοχή έχουν όσοι κατηγορούν, ιδίως τους ιερωμένους… Πόση αμαρτία συσσωρεύουν στην ψυχή τους, ιδίως όταν σπρώχνουν σε απελπισία τις ψυχές που κατηγορούν! Λες και τους εξουσιοδότησε ο Θεός να κρίνουν τον κόσμο… ...

Ο Θεός υπάρχει και βλέπει τα πάντα. Μέσα από αυτές τις σελίδες και σε τακτική επαφή μαζί σας θα προσπαθήσω να σας αποδείξω, ότι υπάρχει Θεός και μας βλέπει. Μέσα από θαύματα που έχουν γίνει κατά καιρούς εώς και εμφανίσεις Αγίων σε δύσκολες στιγμές που περνάμε ώς άνθρωποι, δηλώνει την παρουσία του και δεν ζητάει τίποτα παραπάνω από εμάς, παρά μόνο να πιστεύουμε σε αυτόν και να ακολουθούμε τους νόμους του και το θέλημά του. Πολλοί βλέπουν τήν Εκκλησία σάν μιά “θρησκεία”, μόνο καί μόνο γιά νά μάς παρηγορεί στίς θλίψεις, νά προσεύχεται γιά τήν υγεία μας, νά μάς θεραπεύει ενίοτε διά θαυμάτων τίς ανίατες αρρώστιες, νά μάς βοηθεί σάν ένα είδος ψυχοθεραπευτού στά ψυχολογικά αδιέξοδα, νά απαντά στίς απορίες γιά τή μεταθανάτια κατάστασή μας, δηλ. έχουν τήν Εκκλησία σάν ένα είδος “θεραπευτηρίου” γιά τήν ικανοποίηση τών “θρησκευτικών” αναγκών. Καί τίθεται τό θεμελιώδες ερώτημα: έστω, ότι η Εκκλησία ανταποκρίνεται σέ όλες αυτές τίς προδιαγραφές. Τί αλλάζει στή ζωή μας καί πόσο πραγματικά ...

Στο νεκροταφειακό ναό των Αγίων Πάντων του χωριού Πέραμα Ρεθύμνης (έδρα του δήμου Μυλοποτάμου) βλέπουμε δυο ενδιαφέρουσες τοιχογραφίες, ζωγραφισμένες από τον εντόπιο γιογράφο Εμμανουήλ Σηφάκη. Η πρώτη απεικονίζει το όραμα του αγίου Μακάριου του Αιγύπτιου, που είναι γραμμένο στο Γεροντικό (ένα αρχαίο βιβλίο που παραθέτει τις ιστορίες των αγίων ασκητών της ερήμου) και μας δίνει, τρόπον τινά, ένα αποκαλυπτικό στιγμιότυπο από την κόλαση! Ο άγιος Μακάριος, βαδίζοντας στην έρημο, ξέθαψε κατά λάθος με το ραβδί του ένα κρανίο. Έσκυψε λοιπόν, το έθαψε με σεβασμό και προσευχήθηκε για τον άνθρωπο, στον οποίο ανήκε. Τότε του εμφανίστηκε η ψυχή και τον πληροφόρησε ότι, όταν ζούσε, ήταν λάτρης των δαιμόνων (ιερέας της Ίσιδος) και τώρα βρισκόταν στην κόλαση. «Και πώς είναι εκεί;» ρώτησε ο άγιος. «Τα πάντα βρίσκονται μέσα στη φωτιά» απάντησε η ψυχή. «Κι εμείς είμαστε δεμένοι πλάτη με πλάτη. Όμως, όταν εσύ προσεύχεσαι για μας, βλέπουμε λίγο ο ένας τον άλλο, όση ώρα διαρκεί η προσευχή».   Ξέ...

  Ήμουν άθεη και έβριζα πολύ και φοβερά το Θεό. Ζούσα μέσα στη ντροπή και την πορνεία και ήμουν νεκρή στη γη. Όμως ο ελεήμων Θεός δεν άφησε να χαθώ, αλλά με οδήγησε στη μετάνοια. Στα 1961 αρρώστησα από καρκίνο και... ήμουν άρρωστη τρία χρόνια. Δεν έμενα ξαπλωμένη, παρά εργαζόμουνα και έκανα θεραπεία σε γιατρούς, ελπίζοντας να βρω θεραπεία. Τους τελευταίους έξη μήνες είχα τελείως αδυνατίσει, τόσο που ούτε νερό δεν μπορούσα να πιω. Μόλις το έπινα, αμέσως το έκανα εμετό. Τότε με πήγαν στο νοσοκομείο και επειδή ήμουν πολύ ενεργητική κάλεσαν ένα καθηγητή από τη Μόσχα και αποφάσισαν να με χειρουργήσουν. Μόλις μου άνοιξαν την κοιλιά, αμέσως... ... πέθανα. Η ψυχή μου βγήκε από το σώμα και στέκονταν ανάμεσα σε δύο γιατρούς και εγώ με μεγάλο φόβο και τρόμο κοίταζα την αρρώστια μου. Ολόκληρο το στομάχι μου και τα έντερά μου ήταν προσβεβλημένα από καρκίνο. Στεκόμουνα και σκεπτόμουνα γιατί είμαστε δύο; Δεν είχα ιδέα ότι υπάρχει ψυχή. Οι κομμουνιστές μας φούσκωναν και μας δίδασκαν ότι ...

Η ιστορία που ακολουθεί πρόκειται για ένα αληθινό περιστατικό που συνέβη στόν γνωστό συγγραφέα και αγιογράφο, Φώτη Κόντογλου... "Ένα βράδυ, την Δευτέρα του Πάσχα, το 1964… , περασμένα μεσάνυχτα, λίγο πριν κοιμηθώ, βγήκα στο μικρό περιβολάκι που έχουμε πίσω από το σπίτι μας, και στάθηκα για λίγο, κοιτάζοντας τον σκοτεινό ουρανό με τα άστρα. Ένας αγιασμένος γέροντας, μου είχε πει μια φορά, πως γύρω από αυτές τις ώρες ανοίγουν τα ουράνια… Θα στεκόμουνα εκεί πέρα μονάχος ως το ξημέρωμα. Σαν να μην είχα σώμα, μήτε κανένα δεσμό με τη γή. Αλλά συλλογίστηκα μήπως ξυπνήσει κανένας μέσα στο σπίτι και ανησυχήσουνε που έλειπα, και γι’ αυτό μπήκα μέσα και ξάπλωσα. Δε με είχε θολώσει καλά – καλά ο ύπνος, δεν ξέρω αν ήμουνα ξυπνητός ή κοιμισμένος, και βλέπω μπροστά μου έναν άνθρωπο με αλλόκοτη όψη. Ήτανε κατακίτρινος, σαν πεθαμένος, μα τα μάτια του ήτανε ανοιχτά και με έβλεπε τρομαγμένος. Το πρόσωπο του ήτανε σαν μάσκα, σαν μούμια, με το πετσί του σαν γυαλιστερό, μαυροκίτρινο, ...

Μελέτη: Στυλιανός Μπαφίτης Επιμέλεια: Sophia Siglitiki Drekou Το θέμα θα αναλυθεί εν συντομία σε δύο ενότητες. Στην πρώτη, θα εξετάσουμε ποια είναι τα συστατικά του ανθρώπου, θα πούμε κάποια πράγματα περί της ψυχής, και θα δούμε τι σημαίνει θάνατος. Στην δεύτερη ενότητα, θα εξετάσουμε περί του θανάτου ότι δεν σημαίνει «εξαφάνιση», ότι η ψυχή έχει πλήρη συνειδητότητα, και θα εξετάσουμε ορισμένα χωρία που χρησιμοποιούν οι αιρετικοί θνητοψυχίτες. α) Τα συστατικά του ανθρώπου. Ο άνθρωπος αποτελείται από δύο συστατικά. Από το υλικό στοιχείο που είναι το σώμα και από το πνευματικό που είναι η ψυχή (η οποία λέγεται ορισμένες φορές και πνεύμα). Στην Δογματική της Ανατολικής Ορθοδόξου Εκκλησίας του Χ. Ανδρούτσου διαβάζουμε επιγραμματικά· «…τα λοιπά ζώα εποιήθησαν κατά την ψυχήν και κατά το σώμα εκ των γήινων στοιχείων δια του δημιουργικού κελεύσματος του Θεού, τον άνθρωπον δημιουργεί ο Θεός πλάττων το μεν σώμα εκ του χοός, εμφυσών δε την πνοή της ζωής, την ψυχήν, και καταρτίζων αυτ...