ΥΠΑΡΧΕΙ...ΚΑΙ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ

Το θαύμα, που θα εξιστορηθεί τώρα, δυστυχώς, όπως έδειξαν τα πράγματα, δεν έγινε κατ᾿ ευδοκίαν Θεού αλλά κατ᾿ απαίτησιν κάποιας μητέρας, που θεώρησε η δυστυχής τη δική της γνώμη και επιθυμία πιο σωστή από τη Θεία απόφαση που είχε ληφθεί για το καλό του παιδιού της. Γι᾿ αυτό και μπαίνοντας στην εκκλησία της Παναγίας μαζί με άλλους συμπροσκυνητάς, διότι είχε έρθει με πούλμαν από ένα μεγάλο χωριό του νομού Αχαΐας, φώναζε ―Απαιτώ, Παναγία μου, το παιδί μου να γίνει καλά. Όταν της υπεδείχθει ότι δεν πρέπει να λέη στην Παναγία «απαιτώ», εκείνη είπε· ―Το απαιτώ, γιατί το παιδί μου είνε 28 χρονών και έχει μικρό παιδάκι και οι γιατροί είπαν ότι σε 15 μέρες θα πεθάνη, γιατί έχει ολικό καρκίνο. Όσοι την άκουσαν να προσεύχεται κατ᾿ αυτό τον τρόπο, προσπάθησαν να την συμβουλεύσουν· της είπαν, πως στην προσευχή πρέπει να παρακαλούμε και όχι να απαιτούμε, γιατί ο Θεός, ο πραγματικός πατέρας των ανθρώπων, αγαπά το πλάσμα Του απείρως περισσότερο ακόμη κι από μία μάνα. Επί πλέον της...

Παρθένα στήριγμα γλυκό Μητέρα του Θεού μας που είσαι για μας παρηγοριά στο σώμα και στο νου μας Βασίλισσα των Ουρανών που είσαι για μας γαλήνη αστέρι που λαμποκοπής χωρίς ποτέ να σβήνει Στείλε Μητέρα του Θεού στον κόσμο την ειρήνη κι` οδήγα κάθε άσπλαχνο εις την ελεημοσύνη Τέλος αξίωσε και μας όπου σε προσκυνούμε και στρατιώτες τίμιοι του Γιου Σου να γενούμε Στον σκλαβωμένο χάρισε ελεύθερη πατρίδα στον ναυαγό που δέρνεται του γλυκασμού σανίδα Σωσίβιο αληθινό στον ναυαγό που πλέει ελπίδα ολοζώντανη σε κείνον όπου κλαίει Δροσιά και ανακούφιση στ` αρρώστου το κρεβάτι που χύνεις μύρα κι ευωδιά με όλη Σου την χάρη Στην χήρα την παρηγοριά στον άρρωστο υγεία σε μας δίνε ανακούφιση γλυκιά μας Παναγία Προστάτευε μας Παναγιά με μητρική αγάπη απ` το σκληρό κι απ` τ` άδικο στον κόσμο μονοπάτι Οποιος ελπίζει εις Εσέ και Σε επικαλείται από κινδύνους σώζεται θάνατο δεν φοβείται Ω Παναγιά μου Δέσποινα και του Χριστού Μητέρα σε Σε παραδινόμαστε και νύχτα ...

Παναγία Δέσποινα Θεοτόκε, η μόνη καθαρωτάτη ψυχή τε και σώματι, η μόνη κατοικητήριον όλη γενομένη της όλης χάριτος του Παναγίου Πνεύματος, καντεύθεν και αυτάς τας αύλους και αγγελικάς Δυνάμεις ασυγκρίτως υπερβάσα τη καθαρότητι και τω αγιασμώ της ψυχής και του σώματος. Έπιδε επ’ εμέ τον εναγή και ακάθαρτον και ρερυπωμένον και ψυχήν και σώμα τω μολυσμώ της εμπαθούς και ενηδόνου ζωής μου. Κάθαρόν μου την εμπαθή διάνοιαν και άγνισον διόρθωσόν μου τους πεπλανημένους και τετυφλωμένους λογισμούς ρύθμισον και παιδαγώγησόν μου τας αισθήσεις, ελευθέρωσόν με της τυραννούσης κακίας και αισχράς συνηθείας των ακαθάρτων προλήψεων και παθών. Στήσόν μου πάσαν την κατ’ ενέργειαν αμαρτίαν και δώρησαί μοι νήψιν και διάκρισιν τω εσκοτισμένω και ταλαιπώρω νοϊ προς διόρθωσιν των οικείων σφαλμάτων τε και πτωμάτων, ίνα του σκότους της αμαρτίας απαλλαγείς, καταξιωθώ δοξάζειν και ανυμνείν εν παρρησία, σε την μόνην αληθινήν Μητέρα του αληθινού φωτός, Χριστού του Θεού ημών.

Η εορτή της αγίας Σκέπης της Θεοτόκου (1η και, αργότερα, 28η "Οκτωβρίου) αντλεί την υπόθεση της από τον βίο του οσίου Ανδρέα, του δια Χριστόν σάλου. Ή εμφάνιση της Θεοτόκου στον όσιο έγινε αφορμή να καθιερωθεί ή εορτή αυτή. Το περιστατικό συνέβη στη νότια πλευρά του ναού των Βλαχερνών, στο παρεκκλήσι ο της αγίας Σωρού, όπου φυλάσσονταν ή έσθήτα, ό πέπλος και μέρος της ζώνης της Θεοτόκου. Στό παρεκκλήσιο αυτό γινόταν κάποτε ολονυκτία. Έκεί πήγε να προσευχηθεί και ό όσιος Ανδρέας μαζί με τον μαθητή του άγιο Έπιφάνιο. Ήταν ή ώρα περίπου 10 το βράδυ, οπότε ό όσιος βλέπει τη Θεοτόκο να προχωρεί από τίς βασιλικές πύλες προς το άγιο θυσιαστήριο. Φαινόταν πολύ ψηλή και είχε λαμπρή τιμητική συνοδεία λευκοφόρων αγίων. Ανάμεσα τους ξεχώριζαν ό Τίμιος Πρόδρομος και ό θεολόγος Ιωάννης, οί όποιοι βάδιζαν δεξιά και αριστερά της. Από τους λευκοφόρους άλλοι προπορεύονταν και άλλοι ακολουθούσαν ψάλλοντας ύμνους και άσματα πνευματικά. "Οταν πλησίασαν στον άμβων...

Στή νότια Κεφαλονιά, κοντά στο χωριό Μαρκόπουλο, συναντάμε την εκκλησία της Κοιμήσεως. Εκεί κάθε Δεκαπενταύγουστο συμβαίνει κάτι περίεργο και θαυμαστό. Από την εορτή της Μεταμορφώσεως εμφανίζονται μέσα κι έξω από τον ναό φίδια. Είναι τα λεγόμενα «φίδια της Παναγίας». Όσο περνούν οί μέρες πληθαίνουν κι αυτά, και την παραμονή της Κοιμήσεως αυξάνονται υπερβολικά. Βλέπεις Μαρκοπουλιώτες να γυρίζουν στη ρεματιά, στην όχθη της οποίας είναι χτισμένη ή εκκλησία, για να μαζέψουν φίδια να τα φέρουν στην Παναγία. Από που βγαίνουν, αλλά και που κρύβονται μετά την εορτή, κανείς δεν γνωρίζει. Παραμένει ένα μυστήριο. Την ώρα του εσπερινού κυκλοφορούν ελεύθερα ανάμεσα στους πιστούς, στα προσκυνητάρια και στα στασίδια, χωρίς να φοβούνται κανένα. — Θ' ανεβαίνουν στον κόρφο σας, λένε οι χωρικοί για να προετοιμάσουν τους ξένους, και με τη χάρη τσή Παναγίας δεν θα σας πειράζουνε. Θα τα βαστάτε στο χέρι σας και θα σας γλύφουνε σα γατσούλια. Το γεγονός αυτό τονίζει το ακόλουθο τοπικό δίστιχο: «Τ...

Εκτός από τα θαύματα που έχουν καταγραφεί κατά καιρούς σχετικά με μεμονωμένα πρόσωπα, υπάρχουν και ορισμένα που η Ιστορία έχει καταγράψει επιβεβαιώνοντας την «ειδική» σχέση που έχει ο Ελληνισμός με την Παναγία. Από την Πόλη και την Τήνο μέχρι τον Ορχομενό. Αυτές είναι κάποιες από τις σημαντικότερες θείες παρεμβάσεις της Θεοτόκου στον του της Ιστορίας. ΟΤΑΝ ΑΒΑΡΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΣΕΣ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΣΑΝ ΤΗΝ ΒΑΣΣΙΛΕΥΟΥΣΑ Ζωντανό θαύμα της Παναγίας είναι η σωτηρία της Κωνσταντινούπολης από τους Αβάρους και τους Πέρσες οι οποίοι πολιόρκησαν την Πόλη από ξηρά και από θάλασσα ενώ έλειπε σε εκστρατεία ο αυτοκράτορας Ηράκλειος. Τότε οι χριστιανοί κατέφυγαν στη βοήθεια της Παναγίας. Συγκεκριμένα στο ναό των Βλαχερνών γίνονται δεήσεις και ο πατριάρχης Σέργιος κρατώντας στα χέρια του την εικόνα της Παναγίας ενθάρρυνε το στρατό που είχε πάρει θέσεις αμύνης στο φρούριο της Πόλεως. Το έτος 626 μ. Χ. λοιπόν με τη βοήθεια της Παναγίας ο εχθρικός στρατός νικηθήκε . Ο αρχηγός των βαρβάρων Χαγάνος , κατ...