ΥΠΑΡΧΕΙ...ΚΑΙ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ

  Ήσαν οι διάβολοι εκπεσόντες άγγελοι; Διαβάστε τι λέει η Αγία Γραφή για τον Διάβολο και πώς αντιμετωπίζεται από την Εκκλησία μας το θέμα του Εωσφόρου, που τόσο πολύ ταλανίζει την ανθρωπότητα από τον καιρό της μεγάλης πτώσης του μέχρι την εποχή μας, όχι μόνο τις παραμονές των Χριστουγέννων, αλλά και τις άλλες μέρες του χρόνου!..   Αριστερά: «Ο Αδάμ και η Εύα». Πίνακας του Ούγκο Βαν ντερ Χους, αλιευμένος από την εγκυκλοπαίδεια «Μαλλιάρης-παιδεία». Ο ανθρωπόμορφος Διάβολος, που έχει μεταμορφωθεί σε φίδι, έχει πείσει την Εύα να φάει τον απαγορευμένο καρπό «και διηνοίχθησαν οι οφθαλμοί των δύο, και έγνωσαν ότι γυμνοί ήσαν, και έρραψαν φύλλα συκής και εποίησαν εαυτοίς περιζώματα» (Γεν. 3, 7).Δεξιά: J. J. Feuchère, Σατανάς, 1833 ΓΙΑ τον Διάβολο, όπως είναι γνωστό, έχουν γραφεί χιλιάδες βιβλία. Από τον καιρό της πτώσης του μέχρι σήμερα δεν κάνει τίποτε άλλο από το να ταλαιπωρεί την ανθρωπότητα. Σκοπός του ήταν να διαβάλει (να συκοφαντεί) τους ανθρώπους στο Θεό και το Θεό στο...

  Κύριε, Εσύ πού προστρέχεις στους φτωχούς και αδυνάτους με την άπειρη ταπείνωσή Σου και την αγάπη Σου, μην παραλείψεις να κοιτάξεις και τον ανήμπορο δούλο Σου, που Σε ικετεύει να έλθεις να τον ευλογήσεις, όπως εύκολα ευλογείς όλους εκείνους που Σε αγαπούν σαν τα μικρά παιδιά. Σου ζητώ να έλθεις τώρα κοντά μου, για να με ευλογήσεις, προσφέροντας στην ψυχή μου την ουράνια ειρήνη σου, διώχνοντας κάθε σκέψη και εικόνα που μολύνει την αγάπη μου για Εσένα. Απο το βιβλίο: "Για Σένα που με Αναζητάς"

    Ιησού, Σύ που δημιούργησες τούς Αγγέλους, καί είσαι Κύριος αυτών των άυλων όντων, που σε δοξολογούν ασίγητα, Σε δοξολογώ, Ιησού, πού καλλώπισες όλα τα κτίσματα, Σ΄ευχαριστώ, γιατί με το λογικό που μου έδωσες τα βλέπω και τα χαίρομαι. Ιησού, που μ΄ένα Σου νεύμα έφτιαξες τον ουρανό, εξομολογούμαι ότι με το βάρος των αμαρτιών μου δεν μπορώ να σηκώσω το βλέμμα να τον δω. Ιησού, που κατασκεύασες τον ήλιο και τη σελήνη, φώτισε την ψυχή μου. Ιησού, που διακόσμησες τον ουρανό με τ΄άστρα, κόσμησέ με, με τα χαρίσματά Σου. Ιησού, που ζωγράφισες τη γη με τα πολύχρωμα κι ευωδιαστά λουλούδια, κάνε να βλαστάνει κι η ψυχή μου άνθη των αρετών. Ιησού, που έκανες να βγάζουν τα δέντρα διάφορους ωραίους καρπούς, πλούτισέ με, με τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος Toυ Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

Παύλου Φωτίου τέως Ραββίνου της Ισραηλινής Κοινότητος Άρτης «Μεσσίαν... ον έγραψε Μωυσής τω Νόμω και οι Προφήται,ευρήκαμεν, Ιησούν τον υιόν του Ιωσήφ τον από Ναζαρέτ» Ιωάν. α' 46 Πρόλογος Ίσως σας είναι γνωστόν από τας εφημερίδας το προ δεκαετίας , χάριτι Κυρίου, λαβόν χώρα εις εμέ και την οικογένειάν μου μέγα γεγονός, ίσως όμως και όχι. Πρόκειται για περί της επιστροφής μας εις Χριστόν και της βαπτίσεώς μας κατά την εορτήν της Πεντηκοστής το έτος 1952 εις την Ιεράν Μητρόπολιν της Άρτης, τόσον εμού όσον και ολοκλήρου της οικογενείας μου. Δι εμέ και την οικογένειάν μου τούτο αποτελεί μέγαν σταθμόν στη ζωή μας, δι αυτό πάντα ευχαριστούμεν τον Θεόν, διά Ιησού Χριστού του Υιού Αυτού και Θεού ημών, διά την χάριν και την τιμήν που έκαμε εις ημάς, ώστε να μας καλέση με τον τρόπον Του εις σωτηρίαν. Η ευγνωμοσύνη μας προς Αυτόν ως και η υποχρέωσίς μας προς τους συνανθρώπους μας είναι μεγάλη, κατ'εξοχήν δε εις τους αδελφούς μας Ισραηλίτας, οίτινες παρερμην...

Η μεγάλη εορτή της Παγκοσμίου Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού είναι ένας ακόμα σημαντικός εορτολογικός σταθμός της Εκκλησίας μας. Οι πιστοί την ημέρα αυτή καλούνται να τιμήσουν και να προσκυνήσουν τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου ώστε να αντλήσουν δύναμη και χάρη από αυτόν. Η μεγάλη αυτή Δεσποτική εορτή δίνει επίσης την ευκαιρία σε όλους μας να σκεφτούμε ορισμένες βασικές αρχές και αλήθειες της πίστης μας, οι οποίες είναι συνυφασμένες με τη θεολογία του Σταυρού. Η Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησίας μας, η οποία διασώζει μόνη Αυτή ανόθευτη την βιβλική και πατερική διδασκαλία, αποδίδει την προσήκουσα τιμή στο Σταυρό του Χριστού, ως το κατ’ εξοχήν όργανο και σύμβολο της απολυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους. Σε αντίθεση με την ποικίλη ετεροδοξία, η οποία, είτε αδιαφορεί να αποδώσει τιμή στο Σταυρό (Προτεσταντισμός), είτε πολεμά ευθέως Αυτόν, ως ειδωλολατρικό σύμβολο (Mάρτυρες του Ιεχωβά). Η Εκκλησία μας θέσπισε πολλές φορές προσκύνησης και τιμής του Σταυρού καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, με αποκορύφωμα ...

Διηγήθηκε ὁ Γέροντας στόν ἱεροµόναχο Γ.: «Ἔνιωθα κάποια δυσκολία νά προσευχηθῶ στόν Χριστό. Τήν Παναγία τήν ἔχω σάν µάννα. Τήν ἁγία Εὐφηµία τό ἴδιο. Τήν φωνάζω: «ἁγία Εὐφηµούλα µου». Στόν Χριστό ἔνιωθα δύσκολα. Τήν εἰκόνα Του µέ φόβο τήν φιλοῦσα. Καί ὅταν τήν ὥρα πού ἔλεγα τήν εὐχή ἔφευγε καµµιά φορά ὁ νοῦς µου ἀπό τόν Χριστό, δέν στενοχωριόµουνα. «Ποιός εἶµαι ἐγώ, γιά νἄχω συνέχεια τόν νοῦ µου στόν Χριστό», σκεπτόµουν. Καί συνέβη αὐτό πού θά σοῦ πῶ: Ἦταν βράδυ τοῦ Τιµίου Προδρόµου, θά ξηµέρωνε τοῦ ἁγίου Κάρπου. Νιώθω ἀνάλαφρος, πούπουλο. Καµµιά ὄρεξη νά κοιµηθῶ. Σκέφτοµαι: «Ἄς καθήσω νά γράψω κάτι γιά τόν παπα-Τύχωνα νά τό στείλω στίς ἀδελφές». Μέχρι τίς 8.30΄ ἁγιορείτικα ἔγραψα ὥς τριάντα σελίδες. Ἄν καί δέν νύσταζα, εἶπα νά ξαπλώσω, γιατί ἔνιωθα λίγη κούραση στά πόδια. Παίρνει νά φωτίζη. Στίς 9 ἡ ὥρα (6 περίπου κοσµικά τό πρωί) δέν εἶχα κοιµηθῆ. Σέ µιά στιγµή σάν νά χάθηκε ὁ τοῖχος τοῦ Κελλιοῦ µου (δίπλα στό κρεββάτι πρός τό ἐργαστήριο). Βλέπω τόν Χριστό µέσα στό φῶς, σέ ...

  ΠΕΡΙ ΜΕΛΛΟΝΤΩΝ ΝΑ ΣΥΜΒΟΥΝ... Θά παραθέσουμε τώρα, μία προφητεία τού Αγίου Νείλου τού Μυροβλήτου, πού ασκήτεψε αρχικά στό όρος Πάρνων, στόν Αγιο Πέτρο τής Κυνουρίας, 37 Km έξω από τήν Τρίπολη, κοντά στό ιστορικό Μοναστήρι τής Παναγίας τής Μαλεβή, από όπου έφυγε αργότερα, λόγω τού κλίματος τής περιοχής καί ήλθε μέ άλλους μοναχούς καί κατοίκησε στό Αγιον Όρος, σέ μιά σπηλιά κοντά στά φρικτά Καρούλια. Ονομάσθηκε Μυροβλύτης, από τό Αγιο Μύρο πού έτρεχε από τόν τάφο του καί έφθανε μέχρι τά απότομα βράχια τής παραλίας, από όπου μέ βάρκες οί ναυτικοί τό μάζευαν. Σήμερα, στά βράχια αυτά, καθώς κατεβαίνουν πρός τόν γκρεμό καί βυθίζονται στό χάος τής θάλασσας, φαίνονται καθαρά τά ίχνη τού Αγίου Μύρου... Η προφητεία αυτή, μαζί μέ άλλη μία πού μιλάει καθαρά γιά τό μέλλον τού Αγίου Όρους, είναι γραμμένη πρό 600 περίπου χρόνων, καί αναφέρεται πιθανότατα στίς μέρες μας. ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΑΙΩΝΟΣ... ...Κατά τό 1900 έτος, βαδίζοντες πρός τόν μεσασμό τού 8ου αιώνος, άρχεται...